De drijfveer achter het verhaal
Mijn naam is Jeroen Thielen. Ik ben opgegroeid in Broekhuizenvorst en al van jongs af aan gefascineerd door geschiedenis. Omdat ik in deze regio ben grootgebracht en een sterke interesse heb in de lokale geschiedenis, vond ik het bijzonder boeiend om diep in het verleden te duiken. Hoe meer ik te weten kwam over de Tweede Wereldoorlog in Broekhuizen, hoe tastbaarder en persoonlijker het verhaal voor mij werd.
Deze fascinatie groeide uit tot een jarenlange, grondige zoektocht. Door de grote hoeveelheid informatie die ik verzamelde over de oorlogsjaren in de voormalige gemeente Broekhuizen, ontstond de wens om dit belangrijke stukje lokale geschiedenis vast te leggen. Het resultaat van dit onderzoek is het boek dat nu verkrijgbaar is, met als doel dit waardevolle erfgoed te bewaren en te delen met een breder publiek.
Nieuwe inzichten en perspectieven
De geschiedenis van Broekhuizen tijdens de oorlog was tot voor kort vooral gefragmenteerd: losse verhalen, korte publicaties en bewaarde anekdotes. Ik heb het als mijn uitdaging gezien om deze puzzelstukken samen te brengen, ze aan te vullen met nieuw onderzoek en zo een volledig en samenhangend verhaal te creëren. Het resultaat biedt een unieke, gedetailleerde blik op een cruciale periode voor de regio en haar inwoners.
Het schrijven van Brückenkopf Broekhuizen werd een jarenlang project, gekenmerkt door intensief archiefonderzoek, gesprekken met ooggetuigen en de analyse van talloze historische documenten. Mijn streven was om niet alleen de feiten te presenteren, maar ook de menselijke verhalen achter de gebeurtenissen tot leven te brengen. Ik hoop dat lezers de toewijding en passie in elke pagina herkennen en een nieuwe waardering krijgen voor de lokale geschiedenis.
"Wat lezers zeggen"
“Het boek is gedetailleerd en tegelijkertijd overzichtelijk. Uit de talloze archiefstukken heb jij de feiten en verhalen gedestilleerd die als gemene deler hebben Broekhuizen in WO2. En daardoor is het een geschiedkundig document geworden. Mijn complimenten daarvoor.”
Tom